Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2019

Συναισθηματική Κακοποίηση: Όταν υπάρχει μέσα σε μία σχέση




Νοιώθετε  σαν να είστε συνεχώς υποχρεωμένος να κρατάτε ευχαριστημένο το άτομο που είστε μαζίΧρειάζεται να δίνεται συνέχεια αναφορά και να αιτιολογείστε σε ότι και αν κάνετε; Δεν νοιώθετε πλέον ανεξαρτησία και ότι μπορείτε να πάρετε πρωτοβουλία;  Ρίχνετε το φταίξιμο συνεχώς πάνω σας σε ότι και να συμβαίνει μέσα στη σχέση; Ξαφνικά έχετε απομονωθεί από δικούς σας ανθρώπους; Έχετε χάσει τον έλεγχο της ίδιας σας της ζωής; Σαν να μην είστε εσείς πια αλλά σαν σκιά του εαυτού σας, σαν το παρελθόν να είναι μόνο πλέον αναμνήσεις θολές μέσα στο μυαλό σας;

Εάν η απάντηση είναι ‘’ναι’’ τότε είναι πολύ πιθανόν να έχετε πέσει θύμα συναισθηματικής κακοποίησης.

Είναι πολύ συχνό φαινόμενο ένας από τους δύο συντρόφους να πέφτει θύμα συναισθηματικής κακοποίησης.

Η κακοποίηση αυτής της μορφής δεν γίνεται από το ξεκίνημα της σχέσης. Στην αρχή όλα μοιάζουν φυσιολογικά και όμορφα αλλά στην πορεία κάτι γίνεται. Όταν πλέον η σχέση γίνεται δεδομένη, όταν όλα παίρνουν τους καθημερινούς τους ρυθμούς τότε πάντα με ένα μεθοδικό και ύπουλο τρόπο ξεκινάει.

Ποια είναι τα κύρια χαρακτηριστικά του ατόμου που ασκεί λεκτική κακοποίηση;
·        -- Θέλει να έχει τον έλεγχο για τα πάντα. Στην αρχή της σχέσης δεν φαίνεται αυτό και όλα προχωράνε με γρήγορους ρυθμούς. Όμως μετά ξαφνικά θέλει τον έλεγχο. Να ενημερώνεται για την κάθε κίνηση.
·       --Πολλές φορές μπορεί να απομονώνει το σύντροφο του από τους δικούς του ανθρώπους για να μπορεί με αυτό τον τρόπο να τον ελέγχει καλύτερα.
·        --Ασκεί έντονη κριτική για τα πάντα. Για την εμφάνιση, τους τρόπους, τις ικανότητες του συντρόφου του. Επιπλέον για ότι συμβαίνει μέσα στη σχέση ‘’φταίει’’. Στο τέλος το άτομο που δέχεται την κακοποίηση πείθεται ότι για όλα τα αρνητικά που συμβαίνουν στη σχέση είναι εκείνο υπεύθυνο.
 --Ο σύντροφος που ασκεί κακοποίηση έχει έντονα ξεσπάσματα. Πάντα υπάρχει η υπόσχεση ότι είναι η τελευταία φορά και ποτέ δεν είναι.

Το άτομο που δέχεται συναισθηματική κακοποίηση χρειάζεται να αποστασιοποιηθεί για να μπορέσει να παρατηρήσει το σύντροφο του. Να δει με τα μάτια ενός εξωτερικού παρατηρητή για να μπορέσει να δει τα πράγματα πιο καθαρά.     
                                                                         
Πολλές φορές παρατηρείται το φαινόμενο ο σύντροφος που δέχεται την κακοποίηση να προσπαθεί να γίνεται όλο και πιο καλός πιστεύοντας ότι με αυτό τον τρόπο θα μπορέσει να σταματήσει αυτή τη συμπεριφορά που εισπράττει. Η πραγματικότητα είναι ότι πάντα θα υπάρχει κάτι που δεν έκανε, κάτι που δεν θα είναι αρκετό. Θα ξαναεπαναληφθεί οπότε ο κύκλος της ακύρωσης, μείωσης και απόρριψης.

Τα περισσότερα άτομα διστάζουν να ζητήσουν βοήθεια από φόβο σε σχέση με την αντίδραση του συντρόφου τους.  
                                       
Πιθανόν ίσως έχουνε πειστεί ότι ‘’αξίζουν’’ αυτή τη συμπεριφορά αφού πλέον έχουνε αποκτήσει χαμηλή αυτοεκτίμηση εξαιτίας της επαναλαμβανόμενης ταπείνωσης και κριτικής που έχουνε δεχτεί.
   
Το άτομο που κακοποιεί έχει και μια κρυφή ικανότητα να δημιουργεί προς τα έξω μια αντίθετη εικόνα. 
       
Χρειάζεται μπορεί χρόνια στο να μπορέσουν να επουλωθούν τα τραύματα και να κλείσουν οι πληγές που έχουνε δημιουργηθεί στα άτομα που έχουνε δεχθεί συναισθηματική κακοποίηση. Όμως ποτέ δεν είναι αργά! Αρκεί να μπορέσουν να ανασυγκροτήσουν τα διάσπαρτα κομμάτια τους και να τα ξαναενώσουν. Θέλει χρόνο, προσπάθεια και πιθανόν και βοήθεια κάποιου ειδικού. Όμως θα μπορέσουν να κερδίσουν το μεγαλύτερο δώρο, την ελευθερία. Γιατί σε κανένα άτομο δεν αξίζει να είναι ‘’υποχείριο’’ κάποιου άλλου. Και γιατί σε μια σχέση μας αξίζει να έχουμε τα δικό μας προσωπικό χώρο και τα δικά μας όρια και να μην αφήνουμε κανένα να μας τα παραβιάζει!    

                  
                                                                                                             
    Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια                                                                       

    Βουλτσίδου Κατερίνα                                         


Παρασκευή, 25 Ιανουαρίου 2019

Όταν οι επιλογές μας οδηγούν σε αδιέξοδο..




Πολλοί από εμάς νοιώθουμε ότι η ζωή μας βρίσκεται σε ‘’αδιέξοδο’’. Αυτό μπορεί να μας προκαλεί πολλά συναισθήματα όπως: απελπισία, θλίψη, αγανάκτηση, πολλές φορές και θυμό.

Τα αδιέξοδα για τον καθένα μας μπορεί να είναι πολλά.. Να νοιώθουμε εγκλωβισμένοι σε μία σχέση, στο γάμο μας, στην εργασία μας, μπορεί και στην ίδια την καθημερινότητα μας και στον τρόπο ζωής μας . Να αισθανόμαστε ότι η ζωή μας δεν είναι αυτή που επιθυμούμε αλλά ότι δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι για αυτό.

Τι μπορεί να στέκεται εμπόδιο στο να ξεφύγουμε από το αδιέξοδο μας;

Όταν έχουμε συνηθίσει στη ζωή μας να βλέπουμε τα πράγματα από μία οπτική.

Η παγίδα των σκέψεων μας. Οι σκέψεις μας προσδιορίζονται μέσα από το τι μας έμαθαν στη παιδική μας κυρίως ηλικία. Πολλές από αυτές τις σκέψεις μπορεί να μας κάνουν να αισθανόμαστε ενοχές, φοβίες, να επηρεάζουν την αυτοεκτίμηση μας και την εμπιστοσύνη προς τον εαυτό μας. Χρειάζεται να τις φιλτράρουμε, ίσως και να αμφισβητήσουμε κάποιες από αυτές. Μπορεί να είναι λανθασμένες πεποιθήσεις που μας δημιούργησαν οι ‘’σημαντικοί’’ άλλοι για εμάς.

Όταν ρίχνουμε την ευθύνη μόνο στους άλλους, είναι σαν να αποκτούμε  παθητικό ρόλο και σαν να γινόμαστε θεατές της ίδιας μας της ζωής.

Κάτι άλλο που μπορεί να συντηρεί το αδιέξοδο μας είναι η ασφάλεια του ‘’οικείου’’ για εμάς και η ανασφάλεια του ‘’άγνωστου’’. Μήπως όμως μένοντας σε αυτή την εικονική ασφάλεια είναι σαν να μένουμε και στο αδιέξοδο μας;

Όταν απελπιζόμαστε και νοιώθουμε εγκλωβισμένοι ας βάλουμε τον εαυτό μας στην παιδική μας ηλικία. Τότε που είχαμε τόσα όνειρα για το μέλλον μας. Αξίζει να αναρωτηθούμε στο εάν θα συμβιβαστούμε στο ‘’προσωπικό μας αδιέξοδο’’ ή στο εάν θα κυνηγήσουμε τη ζωή μας και τα όνειρα μας..
Χρειάζεται να θυμόμαστε ότι πάντα έχουμε το δικαίωμα της επιλογής..



Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Βουλτσίδου Κατερίνα

Τετάρτη, 9 Ιανουαρίου 2019

Εγώ ορίζω τη ζωή μου!




Πόσοι άνθρωποι δεν είναι ευχαριστημένοι από τη ζωή τους; Θα ήθελαν ως δια μαγείας να αλλάζανε πράγματα, εγκλωβίζονται από τα ‘’πρέπει’’, χάνουν στη πορεία της ζωή τους τα ‘’θέλω’’ τους. Έχουνε απογοητευτεί, έχουν ανθρώπους κοντά τους που τους ελέγχουν αλλά δεν κάνουν κάτι για αυτό.

Περιμένουν κάτι μαγικά ότι θα αλλάξει που όμως αυτό ποτέ δεν έρχεται..

Αισθάνονται απογοήτευση, θυμό, πικρία.

Δεν γίνεται να επέλθει κάποια αλλαγή στη ζωή μας εάν εμείς δεν είμαστε έτοιμοι να αλλάξουμε την ζωή μας.

Εάν δεν είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε αλλαγές.

Τι μπορεί να μας κρατάει δέσμιους;

Πιθανόν ο φόβος, ο φόβος του παρελθόντος, για το άγνωστο, για το μη οικείο,  για την αλλαγή.

Μπορεί το οικείο να είναι ο γνωστός δρόμος για εμάς, ο δρόμος που μας έμαθαν, που χάραξαν οι άλλοι για εμάς αλλά ο καινούριος δρόμος είναι αυτός που εμείς διανύουμε με βάση τα δικά μας ‘’θέλω’’ και τις δικές μας ανάγκες.

Τελικά η αλλαγή είναι αυτή που θα μας φέρει την ηρεμία, την ψυχική γαλήνη μέσα μας γιατί θα είναι μία αλλαγή που εμείς θα θέλουμε, που εμείς θα φέρουμε.

Σε αυτό βοηθάει η θεραπεία. Δεν είναι εύκολο, πολλές φορές στο δρόμο υπάρχουν πολλά εμπόδια τα οποία δημιουργεί το παρελθόν, οι φόβοι μας, τα βιώματα μας, όμως το κέρδος θα είναι ότι στο τέλος θα κερδίσουμε τη ζωή μας και θα είναι η δική μας ζωή γιατί θα είναι το δημιούργημα μας, θα την φτιάξουμε όπως θέλουμε.

Χρειάζεται να αναρωτηθούμε εάν τελικά αξίζει ‘’η αλλαγή’’ ή χρειάζεται να επιμείνουμε στην αρχική μας άποψη ότι ‘’ο λόγος που δεν ζούμε καλά βρίσκεται έξω από μας τους ίδιους’’ .


Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Βουλτσίδου Κατερίνα