Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2018

Παρελθόν και βιώματα…




Μέσα από την θεραπεία ξαναβιώνουμε και παρατηρούμε τη ζωή μας.

Πολλοί από εμάς μπορεί ηλικιακά να μεγαλώνουμε αλλά να είμαστε στην πραγματικότητα καθηλωμένοι σε τραύματα της παιδικής και της εφηβικής μας ηλικίας.

Χρειάζεται όταν είμαστε μικροί να νοιώθουμε ότι οι σημαντικοί άλλοι για εμάς μας δείχνουν αποδοχή, αγάπη, είναι πραγματικά εκεί, σέβονται και κατανοούν τα δικά μας θέλω και τις δικές μας ανάγκες. Αλλιώς μεγαλώνοντας θα είμαστε καθηλωμένοι σε προηγούμενες περιόδους της ζωής μας. Μπορεί να κρύβουμε μέσα μας έναν έφηβο ή ένα παιδί.

Όπως ένα παιδί νοιώθει ότι χρειάζεται να στηρίζεται σε κάποιον μεγαλύτερο για να νοιώσει ασφάλεια, ως ενήλικες ψάχνουμε μία εξαρτητική σχέση που θα στηριζόμαστε σε κάποιον ή να δυσκολευόμαστε να αναλάβουμε πρωτοβουλία. Να έχουμε ανάγκη για διαρκή επιβεβαίωση, αποδοχή από τους άλλους.

Η όπως ένας έφηβος που δεν έχει διαμορφώσει την ταυτότητα του και είναι σαν να την ψάχνει, να νοιώθουμε ότι δεν έχουμε βρει την πραγματική μας ταυτότητα και δεν έχουμε έρθει σε επαφή με τις πραγματικές μας ανάγκες.

Μέσα από την θεραπεία είναι σαν να ξαναζούμε τη ζωή μας αλλά με τα μάτια ενός ενήλικα.

Ο δρόμος της θεραπείας μπορεί να μας οδηγήσει να βρούμε την δικαίωση για αυτά τα οποία έχουμε περάσει, να εκφράσουμε πράγματα και να καταλάβουμε γιατί κάποιες καταστάσεις έχουνε τόση δύναμη πάνω μας ή ποιος είναι ο λόγος που συνεχώς πέφτουμε στο ίδιο μοτίβο από λάθη. Για ποιόν λόγο ενώ δεν είμαστε ευτυχισμένοι αισθανόμαστε μέσα μας εγκλωβισμένοι.

Κατανοώντας το παρελθόν βοηθούμε στο να μην επισκιαστεί το παρόν μας..



Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Βουλτσίδου Κατερίνα

Πέμπτη, 6 Σεπτεμβρίου 2018

Κρίση Πανικού: Πώς μπορεί κάποιος να την βιώνει..





Εάν ήμασταν λίγο στο μυαλό ενός ανθρώπου που βιώνει κρίση πανικού πιθανόν θα μας έλεγε...

‘’ Νοιώθω  να έρχεται κάτι πάνω μου και εγώ δεν μπορώ να ξεφύγω.  Με κάνει να αισθάνομαι σαν να είμαι μέσα στη θάλασσα που όμως εκεί που είναι ήρεμη αρχίζει να έχει τρικυμία αλλά μου είναι αδύνατο να κολυμπήσω και να βγω έξω στην στεριά. Κοκκινίζω, ιδρώνω, η αναπνοή μου αρχίζει να γίνεται πιο κοφτή και η καρδιά μου χτυπάει δυνατά. Το σώμα μου μουδιάζει και αρχίζω να ζαλίζομαι σε σημείο που νοιώθω ότι θα χάσω τις αισθήσεις μου και θα λιποθυμήσω’’.

Και όταν τελειώσει ο πανικός ένας ακόμα φόβος, ‘’ θα μου ξανασυμβεί;’’

Η Κρίση Πανικού ξεκινάει κάποια στιγμή ξαφνικά, απρόσμενα, ψάχνουμε να βρούμε την αιτία. Δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι έγινε. Μπορεί να βρισκόμαστε εκείνη την ώρα σε ένα αστικό, στη δουλειά μας, στο σπίτι μας.

Κάποιο άτομο που έχει βιώσει κρίση πανικού πάντα υπάρχει μέσα του ο φόβος μην ξανασυμβεί και αυτό αυξάνει τις πιθανότητες να επακολουθήσουν και άλλες κρίσεις πανικού.

Παρουσιάζεται ξαφνικά και εκδηλώνεται με επεισόδιο έντονου φόβου, τρόμου και ανεξέλεγκτου άγχους.

Η κρίση πανικού κάνει ένα άτομο να αισθάνεται ανήμπορο διότι η κρίση έρχεται ξαφνικά σε κάποια στιγμή της ημέρας σε οποιοδήποτε μέρος χωρίς προειδοποίηση.

Οι σκέψεις καλπάζουν ασταμάτητα. Το άτομο νοιώθει ότι δεν μπορεί να τις ελέγξει, νοιώθει ότι τα χάνει, ότι θα τρελαθεί, θα λιποθυμήσει ή θα πάθει καρδιά.

Η κρίση πανικού είναι ένα σωματικό ξέσπασμα.

Χρειάζεται μέσω χαλάρωσης και άλλων τεχνικώς απόσπασης προσοχής να μάθουμε να διαχειριζόμαστε  τα σωματικά συμπτώματα σε περίπτωση  κάποιου επεισοδίου πανικού.

Φυσικά το σημαντικότερο είναι για να μπορέσει να αντιμετωπιστεί  να βρεθούν οι αιτίες που το προκάλεσαν.

Οι αιτίες συνήθως είναι βαθύτερες ενδοψυχικές συγκρούσεις που μας δημιουργούν έντονο άγχος, πίεση, ανασφάλεια, θυμό.

Επιπλέον το άγχος της καθημερινότητας, οι απαιτήσεις που βάζουμε στον εαυτό μας, όταν είμαστε εγκλωβισμένοι στα πρέπει’’ σε σημείο να χάσουμε τα ‘’θέλω’’ μας τότε όλα αυτά μπορούνε να γεμίσουν το βάζο της ζωής μας που πιθανόν μπορεί όταν εκδηλωθεί η κρίση πανικού να έχει ήδη ξεχειλίσει...

Η σωματική και ψυχική μας υγεία είναι δύσκολο να διατηρηθεί εάν ζούμε μια ζωή που είναι ενάντια στη πραγματική φύση του καθενός μας..


Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Βουλτσίδου Κατερίνα