Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2018

Θυμός και Θλίψη..



Θυμός και Θλίψη, δύο έντονα συναισθήματα που εκ πρώτης όψεως μπορεί να μας φαίνονται διαφορετικά όμως μπορεί να συνυπάρχουν μέσα μας.

Ο θυμός μπορεί να είναι η μία όψη του ίδιου νομίσματος. Η άλλη όψη, η θλίψη, μπορεί να μην είναι τόσο εμφανής, να την κρύβουμε και να μην την αφήνουμε να βγει προς τα έξω γιατί πιστεύουμε ότι αυτό θα μας έκανε πιο ευάλωτους.

Πίσω από τον έντονο θυμό μπορεί να κρύβεται ένα θλιμμένο άτομο. Θέλει να κάνει την θλίψη του θυμό  για αυτά που έχει περάσει, για τις αδικίες που του έχουνε συμβεί στη ζωή του, για τον πόνο που κρύβει μέσα του.

Χρειάζεται να κατανοήσουμε το θυμό και τη θλίψη μας που μπορεί να συνυπάρχει μέσα μας.

Αλλιώς ο θυμός μπορεί να μας οδηγήσει στην οργή.

Η οργή είναι ένα δύσκολο συναίσθημα που μπορεί να δηλητηριάσει πρώτα εμάς τους ίδιους, είναι τυφλή, μπορεί να μας συνεπάρει και να μας οδηγήσει στο τέλος σε αδιέξοδο.

Εάν η οργή είναι το αδιέξοδο που δεν μπορεί να μας οδηγήσει πουθενά, κατανοώντας την θλίψη και τον θυμό μπορούμε να επουλώσουμε σημάδια της ζωή μας. Μπορεί να γίνει η βάρκα για εμάς που θα μας οδηγήσει στη δική μας προσωπική γαλήνη και ηρεμία…

              




Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Βουλτσίδου Κατερίνα

Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2018

Όταν οι φόβοι μας στέκονται εμπόδιο στα όνειρα μας…



 ‘’Φόβος’’ μια λέξη που  συμβολίζει ένταση, πίεση, άγχος, τρόμο, δυσαρέσκεια.. Μπορεί πιθανόν για κάποιους να είναι ισοδύναμος και με εφιάλτη.

Αν σκεφτούμε ότι το πρωταρχικό αίσθημα του φόβου το έχει ακόμη και ένα βρέφος που βγαίνει από το προστατευμένο περιβάλλον της μητέρας του σε ένα άγνωστο για αυτό περιβάλλον, αυτό σημαίνει ότι το συγκεκριμένο συναίσθημα το έχουμε από τότε που γεννιόμαστε.

Μπορεί κάποιος φόβος να ξεκινήσει από την παιδική μας ηλικία και κάποιος άλλος στην πιο μετέπειτα ζωή μας.

Πιο συνηθισμένοι είναι η κλειστοφοβία, η αγοραφοβία, η κοινωνική φοβία, φοβία με τα μικρόβια και τις ασθένειες, φόβος θανάτου, φόβος με το σκοτάδι. Υπάρχουν βέβαια και άλλοι που μπορεί να δημιουργηθούν σε έναν άνθρωπο.

Ας πάρουμε ένα παράδειγμα. Ένας άνθρωπος που έχει κλειστοφοβία όταν βρεθεί σε κλειστό χώρο θα ξεκινήσει να κάνει αρνητικές σκέψεις όπως ‘’θα αισθανθώ ασφυξία και δεν έχω διέξοδο’’, ‘’θα μου συμβεί κάποιο κακό’’, ‘’θα  λιποθυμήσω’’, αυτές οι σκέψεις θα του πυροδοτήσουν σωματικά συμπτώματα όπως ζαλάδα, εφίδρωση, κοκκίνισμα, τρέμουλο και αυτό θα προκαλέσει περισσότερες αρνητικές σκέψεις και στο τέλος πιθανόν θα συμβεί αυτό που φοβάται.

Όσο δίνουμε σημασία στο φόβο μας τόσο αυτός ως δια μαγείας μας ακολουθεί και παίρνει άλλη διάσταση μέσα μας.

Κάθε φορά που τον αποδυναμώνουμε βοηθούμε να χτιστεί η αυτοεκτίμηση μας. Ο φόβος στέκεται εμπόδιο σε εμάς τους ίδιους, στα όνειρα μας, στην ίδια μας τη ζωή.

Μπορεί να δημιουργηθεί εξαιτίας μιας δυσάρεστης εμπειρίας που είχαμε.

Χρειάζεται να βρούμε τα αίτια που δημιουργήθηκε και τον έκαναν να υπάρχει μέσα μας και μόνο τότε θα μπορέσει να αποδυναμωθεί και να γίνει μικρός στα μάτια μας.

Και ας μην ξεχνάμε ότι η άλλη πλευρά του φόβου είναι η ελευθερία. Να μην υπάρχει κάτι να μας δεσμεύει, να μας περιορίζει, να μας ελέγχει, να μας προκαλεί δυσφορία.

Μην δίνεις στο φόβο σου τόσο μεγάλη δύναμη. Κατανόησε τον, αποδυνάμωσε τον και μην του δίνεις  την ευκαιρία να σε ελέγχει αλλά πάρε εσύ τη ζωή στα χέρια σου…


Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Βουλτσίδου Κατερίνα