Τρίτη, 13 Φεβρουαρίου 2018

Η αξία της αγάπης στη ζωή μας…




Η αγάπη είναι ένα συναίσθημα που χαρακτηρίζεται από ανιδιοτελές ενδιαφέρον, έντονη στοργή, φιλική διάθεση και αγνές προθέσεις προς κάποιο άλλο άτομο.

Η αξία της πολύτιμη για τη ζωή μας, για την ευτυχία μας.

Χρειάζεται να αναρωτηθούμε πόσο σημαντικό είναι ένα παιδί να  του δείξουμε αγάπη για να μπορεί μετά ως ενήλικας να νοιώσει ασφάλεια και εμπιστοσύνη για τον κόσμο.

Είναι εκπληκτικό το πόσο μπορεί να επηρεάσει θετικά τη ψυχική μας υγεία. Και ας μην ξεχνάμε ότι η ψυχική μας υγεία μπορεί να είναι το λίπασμα ή το αργό δηλητήριο και για τη σωματική μας υγεία. Mπορεί να πάρει πολλές μορφές. Μπορεί να είναι αγάπη για τη μητέρα μας, το παιδί μας, για το σύντροφο μας, για ένα φίλο μας.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε όμως ότι:
  • Είναι μια δική μας επιλογή. Εμείς έχουμε επιλέξει να αγαπάμε κάποιον συγκεκριμένο άνθρωπο.
  •  Η αγάπη μεταξύ δύο ανθρώπων είναι κάτι που δημιουργείται όταν γνωρίσουμε τον άλλον καλά και σεβόμαστε αυτό που είναι, αποδεχόμαστε όλες τις πτυχές του, και τις θετικές και τις αρνητικές. Αποδεχόμαστε τους φόβους, τις αδυναμίες του, τις ανασφάλειες του και είμαστε εκεί κοντά του στις ελπίδες και στα όνειρα του. Οπότε είναι κάτι που χρειάζεται χρόνο και προσπάθεια.
  • Το ίδιο όμως χρειάζεται να κάνουμε και για τον ίδιο μας τον εαυτό. Χρειάζεται να τον αγκαλιάσουμε. Να δούμε τους φόβους μας, τις ανασφάλειες μας, τα ελαττώματα μας, τη δική μας συμπεριφορά απέναντι στους άλλους, τις επιθυμίες μας, τις ανάγκες μας. Να τον αποδεχθούμε όπως είναι. Να του δώσουμε στοργή και όταν συμβεί κάτι να μην τον κρίνουμε αυστηρά αλλά να του συμπεριφερθούμε όπως θα φερόμασταν σε ένα μικρό παιδί που όταν έχει κάτι σκύβουμε τρυφερά προς το μέρος του και το ρωτάμε ‘’τι έχει’’.
  • Είμαστε οι σκέψεις μας και οι πεποιθήσεις μας.. Όταν πιστέψουμε ότι αξίζουμε να μας αγαπούν τότε θα εισπράξουμε αγάπη.
Μέσα από το να νοιώσουμε και να πάρουμε αγάπη μπορούμε να γιατρέψουμε και τις πιο βαθιές πληγές μέσα μας και να μας βοηθήσει να ανασυγκροτηθούμε.

Η αγάπη είναι δημιουργία και ζωή. Εχθρός της είναι το μίσος. Το μίσος καταστρέφει ότι η αγάπη δημιουργεί.

Είναι η όμορφη αίσθηση που νοιώθουμε όταν βοηθάμε κάποιον που μας χρειάζεται, όταν κάποιος μας κρατήσει το χέρι και μας προσφέρει μια ζεστή και σφικτή αγκαλιά.

     Ας μην ξεχνάμε ότι όταν αγαπάμε αυτό θα μπορούσε να είναι κινητήρια δύναμη για εμάς στο να κάνουμε πολλά πράγματα. Όταν μας αγαπούν θα μπορούσε να μας δώσει κουράγιο για πολλές δυσκολίες που θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε στη ζωή μας, στην καθημερινότητα μας.



Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Βουλτσίδου Κατερίνα



Παρασκευή, 9 Φεβρουαρίου 2018

Φόβος εγκατάλειψης...



Πολλοί άνθρωποι γύρω μας μπορεί να αισθάνονται μία συνεχή αβεβαιότητα στο εάν οι ‘’σημαντικοί’’ άνθρωποι για αυτούς θα είναι κοντά τους  ή θα συμβεί κάτι και θα απομακρυνθούν.
Μπορεί να το νοιώθουν αυτό το για τον σύντροφο τους, για έναν φίλο τους ή για άλλα άτομα που συναναστρέφονται στη ζωή τους.
Μπορεί να πυροδοτηθεί πολύ εύκολα με μία αφορμή. Εάν ένας φίλος δεν απαντάει για μέρες στο τηλέφωνο, εάν ο σύντροφος σε μία περίοδο της ζωής του δεν δείξει την απαιτούμενη προσοχή. Αρχικά υπάρχει ένα αίσθημα πανικού και άγχους. Πιθανόν μετά θα έρθουν τα συναισθήματα της λύπης και του θυμού. Είναι συνεχώς σαν το άτομο που έχει έντονο το αίσθημα του αποχωρισμού να ψάχνει μία επιβεβαίωση ότι οι άνθρωποι γύρω του θα είναι κοντά του. Αυτό μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολο για τον ίδιο γιατί αυτή η ανασφάλεια υπάρχει μέσα στην καθημερινότητα του.
Είναι σαν να βρίσκεται σε μια διαρκή ετοιμότητα για πιθανά σημάδια εγκατάλειψης.
Είναι άτομα που είναι εξαιρετικά ευαίσθητα στην απόρριψη.
Κάποιος μου είχε πει: ‘’Νοιώθω μία ανασφάλεια μην συμβεί κάτι και φύγουν από τη ζωή μου άνθρωποι  που αγαπώ. Αυτό είναι μέσα στην καθημερινότητα μου. Είναι σαν να περπατάω με τους ανθρώπους γύρω μου σε λεπτές γραμμές..’’
Εάν υπάρχει μέσα μας έντονα ο φόβος της εγκατάλειψης πιθανόν εάν κάνουμε αναδρομή στην παιδική μας ηλικία θα βρούμε σημάδια είτε φανερά είτε όχι που μας οδήγησαν στο να ζούμε τώρα  συνεχώς με την αμφιβολία για τους γύρω μας στο εάν θα είναι κοντά μας, δίπλα μας.
Πιθανόν μπορεί να μην υπήρχε ένα σταθερό δομημένο περιβάλλον που θα μπορούσαμε να εκφράσουμε όλα αυτά που νοιώθουμε χωρίς να υπήρχε ο φόβος της απόρριψης. Να αναπτύξουμε την εμπιστοσύνη μέσα μας για τον κόσμο.
Χρειάζεται όμως να βρούμε τις πηγές που το δημιούργησαν για να μπορέσουμε να το αντιμετωπίσουμε. Αλλιώς όταν υπάρχει μέσα μας αυτός ο φόβος δεν υπάρχει ασφάλεια, γαλήνη, ηρεμία. Και όταν ζούμε καθημερινά με αυτό τον φόβο τότε μπορεί να γίνει για εμάς ένας εφιάλτης που θα μας φθείρει και ίσως να μπλοκάρει την ίδια μας τη ζωή..


Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Βουλτσίδου Κατερίνα