Τρίτη, 24 Οκτωβρίου 2017

Το άγχος και οι επιπτώσεις του…



Άγχος μια λέξη με πολλά συναισθήματα..

Η κινητήρια δύναμη που μας ωθεί να κάνουμε πράγματα.

Τι συμβαίνει όμως όταν αρχίζει να κατακλύζει τη ζωή μας; Πόσο λειτουργικό είναι τελικά όταν ξεφύγει από τα όρια;

Μπορεί τότε να είναι ελεγχόμενο ή αυτό αρχίζει να μας ορίζει;

Κάποτε μια κοπέλα μου είχε πει ‘’Νοιώθω σαν μπαλόνι έτοιμο να σκάσει. Δεν μπορώ να απολαύσω τίποτα στη ζωή μου γιατί πάντα νοιώθω αυτή τη πίεση. Θέλω να νοιώσω ελεύθερη όμως νοιώθω ότι δεν μπορώ. Ξυπνάω με άγχος για το τι έχω να κάνω σήμερα, κοιμάμαι με άγχος έχοντας στο μυαλό μου τις υποχρεώσεις που έχω να κάνω την επόμενη μέρα. Υπάρχουν τόσα πράγματα κάθε μέρα γύρω μου που μου προκαλούν άγχος’’.

Καταρχήν ας ορίσουμε το παθολογικό άγχος. Είναι μια δυσάρεστη και ασυνήθιστη ένταση που δυσκολεύει το άτομο που το βιώνει σε έντονο βαθμό στην καθημερινότητα του.

Τα άτομα που βιώνουν άγχος αντιμετωπίζουν τους περισσότερους τομείς της ζωής τους με αγωνία, αβεβαιότητα και ανασφάλεια.

Τι συμβαίνει άραγε στο σώμα μας και τι βιώνουμε;

Στο συναισθηματικό κομμάτι πιθανόν μπορεί να νοιώθουμε ανησυχία, αίσθημα συνεχούς φόβου μη συμβεί κάτι, απογοήτευση, υπερένταση, αγωνία, δυσφορία.

Στο σώμα μας μπορεί να νοιώσουμε ταχυκαρδία, τάση για λιποθυμία, δύσπνοια, ζαλάδα, πόνο ή πλάκωμα στο στήθος, αδυναμία μυών, μούδιασμα, εφίδρωση, νευρικότητα, τρέμουλο, πονοκέφαλο, ξηροστομία, προβλήματα στον ύπνο.

Η αναγνώριση και η αμφισβήτηση των αγχογόνων σκέψεων και εικόνων θα βοηθήσει στο να μπορέσει να αντιμετωπιστεί. Πιθανόν οι σκέψεις ενός ατόμου που βιώνει έντονο άγχος μπορεί να είναι ‘’καταστροφικές’’ πχ όταν νοιώθουμε ότι θα συμβεί η απόλυτη καταστροφή όταν κάτι δεν πάει όπως το υπολογίζουμε στη ζωή μας, ‘’διπολικές’’ πχ όταν βλέπουμε τη ζωή μας με απόλυτους όρους άσπρο – μαύρο. Επιπλέον μπορεί να υπάρχει επικέντρωση στα αρνητικά σημεία μιας κατάστασης και με αυτό τον τρόπο να αγνοούμε τα θετικά σημεία της κατάστασης και των δυνατοτήτων μας.

Μπορούμε να αρχίσουμε την αναζήτηση εποικοδομητικών εναλλακτικών σκέψεων με τις οποίες μπορούμε να αντικαταστήσουμε τις σκέψεις που μας προκαλούν άγχος.

Το να αποσπάται η προσοχή μας σε άλλα ευχάριστα για εμάς ερεθίσματα όπως να πάμε μια βόλτα, να κάνουμε κάτι που μας ευχαριστεί.

Πολύ βοηθητικές μπορεί να είναι και κάποιες τεχνικές χαλάρωσης.

Παρακάτω σας αναφέρω μια διδακτική ιστορία που μας δείχνει πώς μπορεί να νοιώθει ένας άνθρωπος ο οποίος βιώνει έντονο άγχος για μεγάλο χρονικό διάστημα.


Ήταν λοιπόν μια καθηγήτρια που έκανε διάλεξη για τη διαχείριση του άγχους σε ακροατήριο.


Σήκωσε ένα ποτήρι και όλοι περίμεναν να κάνει την κλασική ερώτηση εάν είναι μισοάδειο ή μισογεμάτο. Αντί για αυτό όμως ρώτησε  ‘’Πόσο βαρύ είναι αυτό το ποτήρι με το νερό;’’.

Οι απαντήσεις που δόθηκαν κυμάνθηκαν από 250 μέχρι 600 γραμμάρια.

Η καθηγήτρια απάντησε ότι το απόλυτο βάρος δεν έχει σημασία αλλά εξαρτάται από το πόση ώρα κρατάω το ποτήρι. Εάν το κρατήσω για ένα λεπτό δεν υπάρχει πρόβλημα. Αν το κρατήσω για μια ώρα θα αρχίσει να πονάει το χέρι μου. Αν το κρατήσω για μια μέρα το χέρι μου θα μουδιάσει και θα παραλύσει. Σε κάθε περίπτωση το βάρος του ποτηριού δεν αλλάζει, αλλά όσο περισσότερη ώρα το κρατάω τόσο βαρύτερο γίνεται.

Το στρες, οι ανησυχίες και τα προβλήματα ζωής είναι σαν αυτό το ποτήρι με το νερό. Αν τα σκεφτούμε για λίγο δεν πειράζει. Εάν όμως υπάρχουν στο μυαλό μας συνέχεια τότε θα μας παραλύσουν τελείως.

Είναι σημαντικό να αποβάλλουμε το στρες για να μπορέσουμε να βρούμε την ηρεμία, γαλήνη και ισορροπία μέσα μας!



Ψυχολόγος –Ψυχοθεραπεύτρια

Βουλτσίδου Κατερίνα